Terug in Nederland

Wij zijn weer terug in Nederland..

De vlucht naar Nederlands is goed verlopen.
Het vervoer van het hotel naar het vliegveld was stipt om 16.00 uur aanwezig.
Bij het vliegveld aangekomen staan er lange rijen met mensen bij de vertrekhal.
Dat wordt dus wachten in de hete zon, maar gelukkig hebben we nog een ingang en daar is helemaal niemand. We kunnen direct doorlopen naar de incheckbalie.
De vlieger van Jesse mag niet mee het vliegtuig in als handbagage. Er is een speciaal loket waar de vlieger nog eens extra ingepakt wordt met bubbeltjesplastic. Vol geplakt met sticker met de tekst 'breekbaar' wordt de vlieger in een speciale container vervoert. Het gewicht van de koffers is oké en het vliegtuig vertrekt optijd.

Helaas lukte het op het vliegveld van Kuala Lumpur niet om de weblog te updaten. Er was wel internet maar er ging steeds iets mis zodra ik de update knop indrukte. Gelukkig ging onze aansluiting naar Nederland als na 2 uur dus geen lange wachttijd in Maleisië. Jesse heeft bijna de hele vlucht geslapen en word rond 04:00uur pas wakker voor het ontbijt.

We landen op 10 minuten over 6 op schiphol. De koffers hebben we lekker snel gevonden en ook de vlieger van Jesse vinden we bij de afdeling 'afwijkende bagage'. De vlieger is ook heel overgekomen.

Skipp is al in de aankomsthal aanwezig en heeft de auto lekker dichtbij geparkeerd.
Bij Renate en Skipp eten we nog een ontbijtje en ga ik nog even onder de douche.

Iedereen bedankt voor de reacties op de weblog, wij vonden het weer erg leuk om te doen en te lezen.

Onze laatste dag Bali..

Terimha Kasih Banyak, voor alle berichten.Helaas geen boerenkool kunnen vinden de afgelopen 3 weken, wat ik persoonlijk niet erg vind.

Helaas is het weer voorbij, onze vakantie in Bali.Gistermiddag, dinsdag, zijn we nog met Wayan, de masseuse, mee geweest naar haar huis ongeveer 15 minuten rijden vanaf Kuta. Made, haar zoon die in NusaDua in het Novotel werkt, kon er helaas niet bij zijn, maar haar andere zoon kwam ons samen met haar man ophalen met de auto.

Het huis ligt in de buurt van Seminyak en biedt onderdak aan Wayan en haar man, volgens mij aan haar drie zonen waarvan er één getrouwd is en ook hier woont. De schoonmoeder woont ook bij hen thuis. Totaal zo’n 7 personen. Het huis is heeft een U-vorm met in het midden een pleintje. Dit pleintje is eigenlijk de huiskamer waar men overdag het meeste verblijft. Om het pleintje heen heeft een ieder zijn eigen slaapkamer en volgens mij zag ik ook nog een gezamenlijk huiskamer waar een tv in stond.Wayan en haar man zijn erg gastvrij en willen ons het hele huis laten zien. We krijgen drinken en fruit aangeboden. Jesse en Daniel, die vandaag ook bij ons was, spelen buiten op straat met de kinderen uit de buurt. Volgens mij gaat her verhaal rond, want er komen steeds meer kinderen bij.Wayan laat ons zien dat er naast haar huis nog een stuk grond ligt dat volgens haar te koop is. Het zou 3 are groot zijn. Als wij dat nog kochten kon haar man, die in de bouw werkt, er wel een huis voor ons opzetten. Ja… als dat nou eens zou kunnen.

Het is al 18:00 uur geweest als we terug zijn in Legian op het strand. Pinky en zijn vader zijn ook al op het strand en dachten dat we al vertrokken waren naar Nederland. Pinky’s vader laat ons zijn trouwalbum zien en foto’s van Pinky en Kyla (zusje van Pinky). De foto’s zijn gemaakt tijdens de ceremonie die uitgevoerd als de kinderen een paar maand oud zijn.Omdat het al na zessen is wordt het snel donker en gaan we terug naar onze kamer.Snel even douchen want we hebben met Daniel en zijn familie om 20:00 uur afgesproken in de lobby van het hotel, want we gaan samen uit eten bij Sendok restaurant.

Het was erg gezellig die avond, na het eten nog even op de veranda gezeten van ons huisje en de fles rosé leeggedronken die we gekregen hadden van het hotel.
Vandaag nog even naar het strand om afscheid te nemen van alle mensen daar.We mogen gelukkig iets later uit de kamer, normaal is dat 12:00 uur, wij mogen er tot 13:30 blijven.Rond 16:00 uur worden we opgehaald en naar het vliegveld gebracht.Gisteren heb ik de grote vlieger die Jesse gekregen heeft ontmanteld en zo goed en kwaad als gaat ingepakt. Hopelijk krijgen we het ding mee het vliegtuig in. Pas niet in de handbagage, maar het bagageruim overleeft hij niet. Afwachten dus maar.

Hier dan ons vluchtschema:
MH 852 DPS – KUL 16/07 vertrek 19:10uur aankomst 22:05uur (totaal 2u55m)

MH016 KUL – AMS 17/07 vertrek 23:55uur aankomst 06:35uur (totaal 12u40m)

Groeten en tot ziens in Nederland.

Raften

Zondag 13 juli.

Vandaag gaan zijn we wezen raften. De trip hebben we op straat geboekt en we weten dus niet wat het gaat worden. Er zijn verschillende aanbieders en raften kan je op verschillende plaatsen in Bali.

Al vroeg ging vanmorgen de wekker. We worden rond 8:30uur opgehaald bij ons hotel en voor die tijd moeten we dus ontbijten. Het is heerlijk rustig in het restaurant er zijn maar vier tafeltjes bezet.We nemen een stevig ontbijt want we zullen het waarschijnlijk nodig hebben.Als we even later terug zijn in onze kamer gaat tegen 8:15 uur de telefoon en de chauffeur is al in de lobby aanwezig. Snel nog wat extra kleren in een tas gepakt zodat we na het raften droge kleren aan kunnen trekken.

We vertrekken eerst richting Sanur waar het hoofdkantoor zit van de maatschappij waarmee wij gaan raften. Daar aangekomen krijgen ieders een formulier dat we in moeten vullen en ondertekenen. Dit is nodig voor de verzekering. Nog snel even naar het toilet en na zo’n 15 minuten wordt de reis vervolgd.De rit naar de raft locatie duurt ongeveer 2 uur en we rijden in de richting van Candidasa. Onderweg tweemaal een regenbui gehad en het is erg bewolkt geworden.

De River waarop we gaan raften heet de “Telaga Waja” en wordt omschreven als de langste en mooiste raft locatie van Bali. Het traject is zo’n 16 km lang neemt ongeveer 2,5 uur in beslag en bestaat wordt als klasse 3 en 4 beschreven, wat dat ook zijn mag.
Aangekomen bij het startpunt is het gelukkig droog en toch nog best warm, ook als schijnt de zon niet volop. We krijgen een zwemvest, helm en een peddel. Fotocamera en ander zaken die niet nat mogen worden in een speciale tas gedaan die de stuurman op zijn rug meeneemt. Onze rugzak gaat in een andere tas, welke is afgesloten met een hangslot en waarvan wij de sleutel hebben gekregen. Onze chauffeur neemt die tas vast mee naar het eindpunt waar hij met de auto naar toe rijdt.

We krijgen de laatste instructies van onze stuurman en kan de trip beginnen.Het eerste stuk is ‘flat water’, dus rustig water en we oefenen de instructies nog een keer.“Paddle forward” , “ Paddle backward”, “Lay down”, “Boem Boem right / left”. Het laatste betekend dat we ergens tegen aan zullen botsen en we ons vast moeten houden aan het touw van de raft.Onderweg zie je de meest mooie natuur. Hoge rotspartijen, grote (palm)bomen en vele kleine watervalletjes. Twee maal gaan we uit de boot omdat er een waterval in de rivier is die niet met de raft genomen kan worden. Tevens wordt bij de tweede stop een kleine pauze ingelast zodat we even kunnen uitrusten en wat foto’s kunnen nemen bij een waterval.

De pauze is echter van korte duur en als snel gaan we verder. Onze stuurman verteld ons dat er een einde verder op een waterval is van ongeveer 4 meter hoog. Deze keer gaan we niet uit de raft, maar gaan we er wel met de boot vanaf. Peddels achter in de boot, zitten op de bodem van de raft, benen omhoog en we vallen 4 meter naar beneden met een grote plons in het lager gelegen water.Gelukkig vallen we niet uit de boot en gaat alles goed. Onder weg vele malen ‘Boem Boem” gehoord, enkele keren bijna vast gezeten op de vele rotsen in de rivier en nog net geen blaren op de handen van het peddelen. Veel te snel is de trip ten einde en komen we aan bij ons eindpunt.De raft wordt uit het water gehesen en wij lopen een trap op naar boven naar een restaurant waar we ons kunnen omkleden en waar we een lunch aangeboden krijgen.

Tijdens het raften zijn er door mensen van het raften foto’s en een video gemaakt. Tijdens de lunch wordt deze getoond op een tv.Het is natuurlijk de bedoeling dat je hier een kopie van koopt, wat wij dus ook gedaan hebben.Morgenvroeg wordt deze DVD bij ons hotel bezorgd. Het geld voor de DVD doen we in een envelop die we bij de receptie van het hotel neer kunnen leggen.

De reis terug verloopt soepel en tegen 16:00uur zijn we terug in ons hotel.Nog langs de shops gewandeld voor de nodige inkopen….

Snel voor dat de zon onder is naar het strand gelopen waar ik met m’n kont in het warm zand een biertje drink met de vader van Pinky. Jesse treft Daniel en zij spelen samen met Pinky nog een tijdje verstoppertje op en bij het strand. Leuk om te zien dat twee Hollanders en een Balinees die elkaar niet verstaan samen kunnen spelen.

Een leuke dag vandaag, die weer veel te snel voorbij ging.

De dagen beginnen nu (af) te tellen. Nog 3 dagen te gaan.

Woensdag vertrekken we van Bali.

De precieze vluchtgegevens zal ik nog wel op de weblog zetten.

Nu eerst opzoek naar een restaurant voor de boerenkool met worst…..

Groeten uit Bali.

Strand en duiken..

Vanmorgen, zaterdag, heeft het geregend.

Toen we deur van ons huisje opendeden en naar het restaurant voor het ontbijt liepen zagen we dat alles nat was. Gelukkig hebben we de bui gemist.

Tijdens het ontbijt spreken we Daniel en zijn moeder.

Ze vraagt of Daniel vandaag bij ons kan blijven omdat zij haar moeder naar Denpasar gaat om te winkelen en Daniel niet echt zin heeft om mee te gaan.

Het is nog steeds erg bewolkt als we naar het strand toegaan, maar we hopen dat de zon er snel doorkomt. Jesse en Daniel vermaken zich prima op het strand, maar helaas wil de vlieger die Jesse gisteren van Pinky’s vader gekregen heeft niet echt in de lucht blijven. Er is te weinig wind. Mede daar door duurt het waarschijnlijk ook een tijdje voordat de bewolking wegtrekt en de zon gelukkig weer te voorschijn komt.

Tegen 14:00 uur gaan we terug naar het grote zwembad bij ons hotel. We hebben afgesproken met een duikinstructeur die in het zwembad een introductieduik gaat doen met Jesse. Ook Daniel gaat mee. Ze beginnen eerst rustig in het ondiepe water om zo te kunnen wennen aan de duikuitrusting. Ik, Richard ga mee het water in om de instructies van de instructeur voor de jongens te vertalen. Zodra de jongens gewend zijn aan de duikbril en de fles op hun rug gaan ze langzaam richting het diepere gedeelte van het water. Daar houd mijn taak op, want al snel verdwijnen de jongens in het 2,3 meter diepen bad.

Het gaat echt goed en het is al na drieën als de jongens weer terug naar de oppervlakte komen. Ze vinden het allebei erg leuk maar hebben er wel trek door gekregen. Ze bestellen beide wat frietjes en zodra de bordjes leeg zijn gaan we terug naar het strand.

De zon schijnt inmiddels weer volop, de vlieger wordt opgelaten en wij installeren ons weer op een strandbed. Even snel een Mie Goreng gegeten en we kunnen er weer tegenaan, typisch het zware leven van een vakantieganger op Bali.

Morgen gaan we waarschijnlijk raften, moeten dit vanavond nog ergens boeken als we opzoek gaan naar een restaurant voor ons avondeten.

Tot gauw en groeten van ons uit Bali.

Another day in Paradise.

Even een kort berichtje.

Elvira en Nicky. --- Goed te horen dat jullie vlucht goed verlopen is, jammer natuurlijk dat jullie weer terug moesten. Het Candi Beach hotel is niet te vergelijken met het Legian. Er was niets te doen in de directe omgeving van het hotel en je bent dus aangewezen op een taxi om naar Candidasa te gaan. We hebben ons wel vermaakt zoals je op de weblog kunt lezen.

Ryan-- Een beetje te laat, maar alsnog gefeliciteerd met je verjaardag. Gelukkig gaat het beter met je voet en zit je teen nog steeds aan je voet.

Gisteren, donderdag, zijn we een dagje naar Waterbom geweest. Het was gelukkig minder druk dan de eerste keer, maar nog steeds drukker dan andere jaren. Na Waterbom zijn we wezen shoppen in Kuta en hebben gegeten bij KFC.. erg he? Je wilt ook wel eens wat anders dan rijst!

Vandaag, vrijdag, hebben we heerlijk aan het strand gelegen. Het weer is nog steeds heerlijk en de temperatuur nog steeds rond de 30 graden. Later op de dag kwam er wel meer bewolking maar gelukkig hebben we geen regen gehad.
Laat op de middag komen Pinkey en zijn vader weer naar het strand. Pinky wil natuurlijk meteen voetballen, maar Jesse is druk in de weer met zijn zelf gemaakte vlieger. Daniel, Tjen en Damon helpen hem daarbij. Tjen en Damon zijn twee broertjes uit Lelystad. Zij waren ook in het Candi Beach Hotel. De vader van Pinky heeft nog een verrassing voor Jesse. Hij brengt een enorm grote vlieger mee. De vlieger is bijna twee meter hoog en wel 3 meter breed.
Morgen zal ik een foto posten van Jesse met zijn vlieger. We zijn druk aan het denken hoe we deze vlieger mee kunnen nemen naar Nederland.

Later die dag is er weer de 'Managment Thank You' party bij ons hotel.
Deze keer zijn we ook weer naar het feestje gegaan. Christian, de General Manager van het hotel is ook van de partij en we hebben een goed gesprek met hem. Denk dat we nog wel een keer weer terug komen in Legian Beach. Er staat een volgend jaar verbouwing op stapel van het restaurant waarvoor hij zich nu alvast veronschuldigd. Het is een gezellig feestje dat veel te snel voorbij is.

Als we opzoek gaan naar een restaurant voor ons avondeten zien we dat het internetcafe weer open is en posten dit bericht. Helaas geen foto's deze keer omdat we ons niet voorbereid hadden.

Alles oke met ons, ook met jullie hopen wij?
Tot de volgende keer, dan met foto's.

Groeten uit Bali van Jesse, Claudia en Richard.

Daytour met Kundi - Terug naar Legian

Gisteren, dinsdag, hebben we met Kundi van Restaurant Friends in Candidasa een dagtrip gemaakt.Als wij iets over 9 uur in de lobby van het hotel komen staat Kundi al op ons te wachten.

We gaan een trip maken naar de volgende plaatsen:

Ujung.

In Ujung is één van de grote watertuinen van Bali te zien. Deze zijn in der tijd aangelegd door de koningen van Kanrangasem om zo voor verkoeling te kunnen zorgen.In 1921 is de watertuin in Ujung aangelegd, maar door de aardbeving in 1979 verwoest. De restauratie duurde tot 2004 en daarna zijn de tuinen opgesteld voor publiek.

Tirtagangga (Park van het Water van de Ganges)

Deze watertuin is door één van de koningen in 1948 aangelegd naar het voorbeeld van het Franse Versailles. Hier zie je veel fonteinen en er is een groot zwembad dat gevuld wordt met water van de natuurlijke bron. Je mag er zelfs in zwemmen, maar dat hebben we maar niet gedaan want het water is er wel erg koud.

Amlapura

In Amlapura zijn we naar de locale markt geweest. Een groot gangenstelsel van smalle, soms zeer smalle gangetjes, leidt je langs de vele verkopers van kleding, specerijen, eten, huishoudelijke artikelen en nog veel meer zaken.Het geheel lijkt wel één grote mierenhoop van mensen die overal hun koopwaar aanbieden.We kopen hier een aantal dingen, zoals een pak schriften en een aantal potloden.Eén pak geven we aan Kundi, die ze kan gebruiken voor zijn dochtertje dat binnenkort naar school gaat. Het andere pak schriften nemen we mee voor Pinky.

Tenganan

Hier wonen de Bali Aga, de oorspronkelijke bewoners van Bali. Hier leven rond de 300 mensen bij elkaar in een gesloten gemeenschap. De mensen hebben andere gewoontes dan de modernere Balinees. Een groot verschil is bijvoorbeeld dat de Bali Aga hun doden niet cremeren maar begraven enwel naakt met het gezicht naar beneden. Als je het dorp ziet lijken het arme mensen maar deze mensen blijken veel grond te bezitten die zij verhuren. Van oudsher werken de mannen niet in de rijstvelden of akkers maar laten dit door mensen uit de omgeving doen. In ruil daarvoor krijgen zij een deel van de opbrengst. In het dorp lopen de waterbuffels vrij rond en zie je ook veel kemphanen. Gokken mogen ze officieel niet, maar eens per maand is er een ceremonie waarbij men gevechten aangaat met de kemphanen en er veel geld verdiend en/of verloren wordt.

Rond de klok van vier zijn we terug in ons hotel waar we een duik nemen in het zwembad.Jesse heeft nog even in de zee gezwommen en is met een kano de zee op geweest samen met nog twee jongens uit Nederland. We eten vanavond in het hotel. Er is een BBQ georganiseerd.Na de BBQ bellen we met Kundi en hij haalt ons voor ons afscheid van Candidasa bij Friends.Samen met Kundi’s gezin en de bediening geborreld en gepraat tot de late uurtjes.Kundi brengt ons terug naar het hotel waar we eerst nog de koffer in pakken omdat we morgenvroeg tegen tienen weer terug naar Legian gaan.

Candidasa is een leuke plaats om te zijn. Een stuk rustiger dan Legian dat wel. Er is bijvoorbeeld geen pinautomaat te vinden en het internetcafe is om 21:30 gesloten. Helaas ligt het Candi Beach Hotel een eindje van Candidasa af. Je bent dus afhankelijk van een taxi wil je ’s avond weg van het hotel. Het hotel zelf is wat kleinschaliger dan het Legian en vooral voor de rustzoekers onder ons.Niet echt iets voor ons, maar ook hier doen de mensen hun opperste best om je van alle gemakken te voorzien.

Woensdag zijn we rond 13:00 terug in Legian en zijn we weer thuis in onze bungalow.

We eten bij Sendok en maken daar gebruik van de gratis Internet Hotspot.

Alles prima verder met ons.

We hopen voor jullie dat de zon blijft schijnen en dat het wat minder wisselvallig wordt daar in Nederland.

Groeten uit Bali.

Naar Candidasa

Maandag 7 juli,

Vandaag ging de wekker wel erg vroeg i.v.m ons vertrek naar Candidasa. Tegen 10 uur moeten we onze kamer uit. Vroeg ontbijten dus en daarna nog snel even de laatste spullen in de koffer doen.We bellen met de receptie en binnen 5 minuten is er iemand die onze koffers ophaalt.Als we bij de receptie aankomen zien we waarom wij, volgens ons, onze kamer afstaan.Er staat komt een trouwauto aangereden en er lopen een aantal fotografen en een cameraman rond.Als we navragen blijkt dat de zoon van de eigenaar van het hotel vandaag gaat trouwen, er zullen dus wel gasten zijn die blijven overnachten. Ons vervoer staat al te wachten en in het busje zitten een Duits sprekend stel en een stel uit Australië die ook vanuit Legian naar Candidasa gaan. Tegen half 11 vertrekken we uit Legian. Onderweg wordt er twee keer gestopt voor het opdoen van wat cultuur.Dit wordt ons aangeboden door het hotel.

We stoppen in Klungkung bij het vroegere gerechtshof dat onderdeel is van een oud paleis.Hier is ook een museum gevestigd waarin naast voorwerpen ook foto’s ten toon gesteld worden over de tijd dat de Nederlanders heersten in Indonesië. De reis wordt voortgezet. Niet lang daarna stoppen we bij Goa Lawah, wat iets als vleermuizen grot betekend. Het is een tempel voor de ingang van een 50 meter diepe grot. De grot is het huis voor ontelbare vleermuizen die als heiligen beschouwd worden. De gids verteld ons dat de vleermuizen ’s avonds tegen zeven uur de grot verlaten en opzoek gaan naar eten waardoor er een grote zwarte wolk vanaf de grot over het dorp trekt.

Na dit uitstapje komen we aan bij ons hotel in Candidasa eigenlijk in Sengikdu Candidasa. Het hotel ligt zo’n 3 kilometer van Candidasa vandaan. Candidasa staat er om bekend dat het een rustige plaats is waar vakantiegangers voornamelijk voor de rust komen. Een strand hebben ze hier niet. Het hotel is wat kleinschaliger dan het Legian hotel en ligt direct aan zee. Het ziet er allemaal prachtig uit en we hebben een nette kamer in het hotel gekregen. Geen bungalow deze keer, want deze is te klein voor een extra bed voor Jesse. Voor de zekerheid wil ik toch eerst nog even kijken in één van de bugalows, maar die zijn inderdaad erg klein en dus niet geschikt voor ons drieën.

Eerst maar even lunchen, hiervoor hebben we bij aankomst coupons gekregen. We dachten op het terras bij de zee te gaan zitten, maar daar waaiden we bijna weg dus dan toch maar naar binnen.Na de lunch zijn Jesse en ik even gaan vissen. We vissen met werphengels in de zee. De hengel van Jesse blijkt echter stuk te zijn dus met één hengel vissen. Helaas hebben we niets gevangen.Tijdens het vissen spreekt Claudia het Australische stel dat bij ons in de auto zat. Zij hebben al gebeld met het Legian Beach hotel en te kennen gegeven niet langer in Candidasa te willen blijven. Helaas voor hen moeten ze één nacht blijven, maar morgen mogen ze terug. Zij vonden het te rustig hier en dat klopt eigenlijk ook wel, als je verder niets weet van de omgeving. Na het vissen nemen Jesse en ik nog even snel een duik in het zwembad en gaan daarna een potje poolbiljarten. Claudia zit dan lekker in bad.

Rond de klok van 8 gaan we met een taxi naar Candidasa toe en zoeken het restaurant van onze oud-collega Hans van Hasselt, genaamd Friends, op. Bij aankomst wacht ons een hartelijk welkom en als ik vraag naar Kundi, de manager van het restaurant, roept Ayung ineens, “You must be Richard !”.Hans had haar geïnformeerd en men wist al van onze komst, al hadden zij ons morgen pas verwacht.We hebben er heerlijk gegeten. Het restaurant is netjes en schoon, ook het toilet, en dat is niet overal zo in Bali. De bediening is erg vriendelijk en praat graag even met ons. Kundi komt pas later in het restaurant. Hij blijkt morgen wel tijd te hebben voor een tour langs enkele bezienswaardigheden in de buurt en we spreken dan ook met hem af. Hij haalt ons om 9 uur op bij ons hotel.

Na het eten brengt Kundi ons terug naar ons hotel. Snel even dit verhaaltje in elkaar gedraaid, douchen en dan naar bed. Het is al half 12 geweest en morgen is het weer vroeg dag.

Update:

Vandaag, dinsdag, zijn we onderweg met Kundi. Even geholpen met een emailprobleem.

Gelijk maar even de post van gisteren op de weblog gezet.

Groetjes uit Bali.