Alles oke, alleen wat verkouden....

Hier alles prima en allemaal gezond.
Waarschijnlijk ben ik, Richard, behoorlijk verkouden geworden door de airco.

Hoop dat dit binnen een paar dagen voorbij is.

Zondag een dagje strand gedaan. Helaas waren er geen nieuwe ligbedden/parasol meer beschikbaar, want we waren wat aan de late kant. De oude mogen niet meer gebruikt worden, iets met een sponsor of zo. We zijn onder de boom in de schaduw gaan zitten bij de dames verkopers en masseurs. Daar werd nog wel even een ligbed neergezet, één van het oude type.

Van Wayan en Jenny, zie ook foto van de dames samen met Jesse verder op in de weblog, krijgen we verschillende soorten kroepoek en pindas die zij speciaal voor ons gekocht hebben. Wayan’s zoon Made had vorig jaar een baan in het Padma hotel, het hotel dat wij vorig jaar geboekt hadden, maar was recentelijk van baan gewisseld naar het Novotel in Nusa Dua. Wayan had hem verteld dat wij weer op Bali zijn. Er wordt een telefoontje gepleegd en het duurt een half uurtje en Made is ook op het strand.
Zondag is zijn enige vrije dag in de week. We kletsen wat bij over vorige jaar en over dit jaar. Made is nu ‘Sales Executive’ in het Novotel. Hij heeft veel connecties in de hotel branche hier op Bali. Hij vraagt waarom we niet eerst contact met hem opgenomen hebben, hij zou een speciale prijs kunnen regelen voor het Legain Beach hotel omdat hij de sales manager goed kent. Een hint voor een volgende keer….

Made nodigt ons uit om ‘s avond met hem uit eten te gaan. Hij wil ons ophalen rond half zes bij het hotel ophalen, maar door de verkeersdrukte op de éénrichtings straat bij ons hotel lukt dat helaas niet.Hij belt ons op we spreken ergens aan het einde van de straat af. Samen met Made gaan we naar Kendonganan om op het strand te gaan eten. Kendonganan ligt net boven Jimbaran. Deze plaatsen staan bekend om de vele restaurants op het strand waar je super verse vis kunt eten. Na het eten gaan we met de auto richting Seminyak waar we een tent opzoeken met een live band.
We komen terecht in Zappaz. In het midden van de zaak staat een vleugel/piano en er treed een band op.Geheel toevallig blijkt dat Made de drummer en gitarist van de band kent van een wedstrijd van 5 jaar geleden. Made heeft destijds ook gedrumd.. Als de band een pauze heeft verschijnt er een wat kalende blanke oude man op het podium. Hij neemt plaats achter de vleugel en begint een bekend melodietje te spelen. Hij maakt wat grapjes en verdraaid af en toe zijn stem. Hoe langer hij echter speelt hoe beter het wordt en al gauw blijkt hij wel heel goed zijn weg te weten op de vleugel. Hij speelt verschillende bekende nummers en soms een mix van klassiek en modern door elkaar heen. Achteraf blijkt dat hij de eigenaar van die zaak te zijn zijn. De act die hij opvoert is erg leuk.

Als de oudere man stopt speelt de band verder en na één nummer wordt Made uitgenodigd om een nummer mee te drummen. Hij kan echt goed drummen. We hadden hem, op het strand van het drummen van Jesse verteld. Made vertelde toen dat hij ook wel eens op een drumstel gespeeld had, maar dat hij zo goed was hadden wij er niet uit opgemaakt. Hij blijkt in zelfs een band gespeeld te hebben.

Na Made komt er een andere klant, ook een blanke man, op het podium en zingt twee nummers met de band. Deze man is waarschijnlijk een vaste klant en een goede bekende van de eingaar, want ze kennen hem bij voornaam. Als de band daarna weer twee nummers gespeeld heeft besluiten wij om terug te gaan naar ons hotel. Het loopt al tegen 11 uur, Jesse begint moe te worden en Made moet morgen om half 8 weer op het werk zijn. Ik reken de drankjes af en we rijden richting Kuta. Daar aangekomen vraag ik Made naar de kosten van het eten, maar hij wil daar niets over horen en wil niet dat wij daar aan mee betalen. Het was een gezellige avond die veel te snel voorbij ging.

Vannacht is de finale van het EK voetbal. Ook in ons hotel kun je dit gaan kijken op een groot scherm. De wedstrijd word dan live uitgezonden en dat is hier om 2.30 uur ’s nachts. Dus de wekker zetten.De eerste 5 minuten kijk ik op de TV in onze kamer. Jesse stond er op dat hij wakker gemaakt zou worden zodat hij ook kan kijken. Achteraf blijkt dat hij het alleen de eerste helft volhoud. Ik ben na zo’n 5 minuten naar het restaurant gegaan om daar de wedstrijd op het grote scherm te kijken. Er zit een groep van zo’n man of 40 te kijken. Enkelen hebben een T-shirt van het Duitse team aan. De hele wedstrijd verloopt vrij rustig. Er wordt niet echt uitbundig aangemoedigd of zo. Misschien om de rest van de mensen niet wakker te maken. ’t Is wel allemaal in de openlucht en dus misschien een beetje gehorig? De uitslag is inmiddels bekend.

Vanmorgen toch op tijd wakker voor het ontbijt en daarna richting het strand vertrokken. Vandaag zijn er wel twee strandstoelen voor ons achter gehouden. Masseuse Wayan vertrekt tegen 13:00 uur omdat zij naar een ceremonie moet, waarschijnlijk iets met een huwelijk.

Vandaag dus geen massage. Jesse gaat surfen, maar komt tot de conclusie dat de golven vandaag niet ideaal zijn. Dan maar op een bodyboard de golven trotseren.

Later op de middag nog even voetballen op het strand en de lokale jongens geholpen met het neerhalen van hun vlieger.